〒 2026, 21-40 تهيليم, The Tikun Project

فصل 21 ^^

مزمور بيست ويكم
1. براي سالار مغنيان، مزمور داويد
2. اي خداوند در قوت تو پادشاه شادي مي‌كند، و در نجات تو چه بسيار به وجد خواهند آمد
3. مراد دل او را به وي بخشيدي، و مسئلت زبانش را از او دريغ نداشتي سلاه
4. زيرا به بركات نيكو بر مراد او سبقت جستي، تاجي از زر خالص بر سر وي نهادي
5. حيات را از تو خواست و آن را به وي دادي، و طول ايام را تا به ابد
6. جلال او به سبب نجات تو عظيم شده، شكوه و حشمت را بر او نهاده‌اي
7. زيرا او را مبارك ساخته‌اي تا به ابد، به حضور خود، او را بي‌نهايت شادمان گردانيده‌اي
8. زيرا كه پادشاه بر خداوند توكل مي‌دارد، و به فضل الهي لغزش نخواهد خورد
9. دست تو همة دشمنانت را خواهد گرفت، يمين تو آناني را كه از تو نفرت دارند خواهد دريافت
10. در وقت غضب خود ايشان را چون تنور آتش خواهي ساخت، خداوند ايشان را در خشم خود خواهد بلعيد، و آتش ايشان را خواهد سوزانيد
11. ثمرة ايشان را از زمين هلاك خواهي ساخت، و ذريت ايشان را از ميان بني‌آدم
12. زيرا قصد بدي براي تو كردند، و فريب‌هايي را انديشيدند كه آن را نتوانستند بجا آورند
13. زيرا كه ايشان را روگردان خواهي ساخت، بر زه‌هاي خود تيرها را به روي ايشان نشان خواهي گرفت
14. اي خداوند در قوت خود متعال شو، جبروت تو را ترنم و تسبيح خواهيم خواند

فصل 22 ^^

مزمور بيست و دوم
1. براي سالار مغنيان بر اَيِلِت هَشَحَر مزمور داويد
2. اي خد.اي من اي خد.اي من چرا مرا ترك كرده‌اي، و از نجات من و فرياد سخنانم دور هستي
3. اي خد.اي من در روز مي‌خوانم و مرا اجابت نمي‌كني، در شب نيز و من را خاموشي نيست
4. و اما تو قدوس هستي، اي كه دائم مورد ستايش (بني) اسرائيل مي‌باشي
5. پدران ما بر تو توكل داشتند، بر تو توكل داشتند و ايشان را خلاصي دادي
6. نزد تو فرياد برآوردند و رهايي يافتند، بر تو توكل داشتند پس خجل نشدند
7. و اما من كِرم هستم و انسان ني، عار آدميان هستم و حقير شمرده شدة قوم
8. هر كه من را بيند به من استهزاء مي‌كند، لب‌هاي خود را باز مي‌كنند و سرهاي خود را مي‌جنبانند (و مي‌گويند)
9. بر خداوند توكل كن پس او را خلاصي بدهد، او را برهاند چون كه به وي رغبت مي‌دارد
10. زيرا كه تو من را از شكم بيرون آوردي، وقتي كه بر آغوش مادر خود بودم من را مطمئن ساختي
11. با عنايت تو از رَحِم خارج شدم، از شكم مادرم، خد.اي من تو هستي
12. از من دور مباش زيرا تنگي نزديك است، و كسي نيست كه مدد كند
13. گاوان نرِ بسيار دَور من را گرفته‌اند، زورمندان باشان من را احاطه كرده‌اند
14. دهان خود را بر من باز كردند، مثل شير درندة غرّان
15. مثل آب ريخته شده‌ام، و همة‌استخوان‌هايم از هم گسيخته، دلم مثل موم گرديده، در ميان احشايم گداخته شده است
16. قوّت من مثل سفال خشك شده و زبانم به كامم چسبيده، و من را به خاك نيستي نهاده‌اي
17. زيرا سگان دور من را گرفته‌اند، جماعت اشرار من را احاطه كرده، دست‌ها و پاي‌هايم من را مثل شير مي‌شكنند
18. همة استخوان‌هاي خود را مي‌شمارم، ايشان به من چشم دوخته مي‌نگرند
19. رخت من را در ميان خود تقسيم كردند، و بر لباس من قرعه انداختند
20. اما تو اي خداوند دور مباش، اي قوت من براي نصرت من شتاب كن
21. جان من را از شمشير خلاص كن، و يگانة من را از دست سگان
22. من را از دهان شير خلاصي ده، اي كه از ميان شاخ‌هاي گاو وحشي من را اجابت كرده‌اي
23. نام تو را به برادران خود اعلام خواهم كرد، در ميان جماعت تو را تسبيح خواهم خواند
24. اي ترسندگان خداوند او را حمد گوييد، تمام ذريت يعقوب او را تمجيد نماييد، و جميع ذريت اسرائيل از وي بترسيد
25. زيرا مسكنت مسكين را حقير و خوار نشمرده، و روي خود را از او نپوشانيده است، و چون نزد وي فرياد برآورد او را اجابت مي‌فرمايد
26. تسبيح من در جماعت بزرگ از تو است، نذرهاي خود را به حضور ترسندگان او ادا خواهم نمود
27. بردباران غذا خورده سير خواهند شد، و طالبان خداوند او را تسبيح خواهند خواند، و دل‌هاي شما تا به ابد زنده خواهد بود
28. تمامي كران‌هاي زمين متذكر شده، به سوي خداوند بازگشت خواهند نمود، و همة قبايل امت‌ها به حضور تو سجده خواهند كرد
29. زيرا سلطنت از آن خداوند است، و او بر امت‌ها مسلط است
30. همة متمولانِ زمين غذا خورده خميده خواهند شد، و به حضور وي هر كه به خاك فرو مي‌رود سجده خواهد نمود، و كسي جان خود را زنده نخواهد ساخت
31. (ولي) ذريتي كه او را عبادت كنند، و دربارة‌ خداوند نسل بعد را اعلام خواهند نمود
32. ايشان خواهند آمد و از عدالت او خبر خواهند داد، قومي متولد خواهند شد كه او اين را كار كرده است

فصل 23 ^^

مزمور بيست و سوم
1. مزمور داويد، خداوند شبان من است، محتاج به هيچ چيز نخواهم بود
2. در مرتع‌هاي سبز من را مي‌خواباند، نزد آب‌هاي آرام من را رهبري مي‌كند
3. جان من را بر مي‌گرداند، و به خاطر نام خود به راه‌هاي عدالت هدايتم مي‌نمايد
4. چون در وادي ساية موت نيز راه روم، از هجوم بدي نخواهم ترسيد زيرا تو با من هستي، عصا و چوب‌دستي تو من را تسلي خواهد داد
5. سفره‌اي براي من به حضور دشمنانم مي‌گستراني، سر من را به روغن تدهين كرده‌اي، و كاسه‌ام لبريز شده است
6. هر آينه نيكوئي و رحمت تمام ايام عمرم در پي من خواهد بود، و در خانة خداوند تا درازاي عمر ساكن خواهم بود

فصل 24 ^^

مزمور بيست و چهارم
1. مزمور داويد زمين و پري آن از آنِ خداوند است، ربع مسكون و ساكنان آن
2. زيرا كه او اساس آن را بر درياها نهاد، و آن را بر نهرها ثابت گردانيد
3. كيست كه به كوه خداوند برآيد، و كيست كه به مكان قدس او ساكن شود
4. او كه پاك دست و صاف دل باشد، كه نام من را بيهوده بر زبان جاري نسازد و قسم دروغ نخورد
5. او بركت را از خداوند خواهد يافت، و عدالت را از خد.اي نجات دهندة خود
6. اين است طبقة طالبان او، طالبان روي تو اي (خد.اي) يعقوب سلاه
7. اي دروازه‌ها سرهاي خود را برافرازيد، اي درهاي ابدي برافراشته شويد، تا پادشاه صاحب جلال داخل شود
8. اي پادشاه صاحب جلال كيست، خداوند قدير و قدرتمند، خداوند كه در جنگ قدرتمند است
9. اي دروازه‌ها سرهاي خود را برافرازيد، اي درهاي ابدي برافرازيد، تا پادشاه صاحبت جلال داخل شود
10. اين پادشاه صاحب جلال كيست، خداوند صِوااُت پادشاه صاحب جلال اوست سلاه

فصل 25 ^^

مزمور بيست و پنجم
1. مزمور داويد اي خداوند به سوي تو جان خود را برمي‌افرازم
2. اي خد.اي من بر او توكل مي‌دارم پس مگذار كه خجل بشوم، و دشمنانم بر من فخر نمايند
3. آري هر كه انتظار تو مي‌كشد خجل نخواهد شد، آناني كه خيانت مي‌كنند خجل خواهند گرديد
4. اي خداوند طريق‌هاي خود را به من بياموز، و راه‌هاي خويش را به من تعليم ده
5. من را به حقيقت خود سالك گردان و من را تعليم ده، زيرا تو خد.اي نجات‌دهنده من هستي، تمامي روز منتظر تو بوده‌ام
6. اي خداوند احسان‌ها و رحمت‌هاي خود را بياد آور، چونكه آن‌ها از ازل بوده است
7. خطاياي جواني و عصيانم را به ياد نياور، اي خداوند به رحمت خود و به خاطر نيكوئي خويش من را ياد كن
8. خداوند نيكو و عادل است، پس به گناه‌كاران طريق خود را خواهد آموخت
9. مسكينان را به انصاف رهبري خواهد كرد، و به مسكينان طريق خود را تعليم خواهد داد
10. همة راه‌هاي خداوند رحمت و حق است، براي آناني كه عهد و گواهي‌ها او را نگاه مي‌دارند
11. اي خداوند به خاطر اسم خود، گناه من را بيامرز زيرا كه بزرگ است
12. كيست آن آدمي كه از خداوند مي‌ترسد، اورا به طريقي كه انتخاب كند خواهد آموخت
13. جان او در نيكوئي شب را به سر خواهد برد، و ذريت او وارث زمين خواهند شد
14. سرّ خداوند با ترسندگان اوست، و عهد او تا ايشان را تعليم دهد
15. چشمان من دائماً به سوي خداوند است، زيرا كه او پاي‌هاي من را از دام بيرون مي‌آورد
16. بر من آگاه شده رحمت بفرما، زيرا كه تنها و مسكين هستم
17. تنگي‌هاي دل منت زياد شده است، من را از مشقت‌هاي من بيرون آور
18. بر مسكنت و رنج من نظر افكن، و جميع خطايايم را بيامرز
19. بر دشمنانم نظر كن زيرا كه بسيارند، و به كينة ظالمانه به من كينه مي‌ورزند
20. جانم را حفظ كن و من را رهائي ده، تا خجل نشوم زيرا بر تو توكل دارم
21. كمال و راستي حافظ من باشند، زيرا كه منتظر تو هستم
22. اي خد.ا (بني) اسرائيل را خلاصي ده، از جميع مشقت‌هاي وي

فصل 26 ^^

مزمور بيست و ششم
1. مزمور داويد، اي خداوند من را داد بده، زيرا كه من در كمال خود رفتار نموده‌ام، و بر خداوند توكل داشته‌ام، پس نخواهم لغزيد
2. اي خداوند من را امتحان كن و من را بيازما، باطن و قلب من را مصفا گردان
3. زيرا كه رحمت تو در مدّنظر من است، و در راستي تو رفتار نموده‌ام
4. با مردان باطل ننشسته‌ام، و با منافقين داخل نخواهم شد
5. از جماعت بدكاران نفرت دارم، و با ظالمين نخواهم نشست
6. دست‌هاي خود را در صفا مي‌شويم، مذبح تو را اي خداوند طواف خواهم نمود
7. تا آواز حمد تو را بشنوانم، و عجايب تو را اعلام نمايم
8. اي خداوند محل خانة تو را دوست مي‌دارم، و مقام سكونت جلال تو را
9. جانم را با گناهكاران مگير، و حيات من را با مردمان خون‌ريز قبض مكن
10. كه در دست‌هاي ايشان آزار است، ودست راست ايشان پر از رشوه است
11. و اما من در كمال خود سالك مي‌باشم، من را خلاصي ده و بر من رحم فرما
12. پايم در جاي هموار ايستاده است، خداوند را در جماعت‌ها متبارك خواهم خواند

فصل 27 ^^

مزمور بيست و هفتم
1. مزمور داويد، خداوند نور من و نجات من است از كه بترسم، خداوند ملجاي جان من است از كه هراسان شوم
2. چون شريران بر من نزديك آمدند تا گوشت من را بخورند، يعني خصمان و دشمنانم ايشان لغزيدند و افتادند
3. اگر لشكري بر من فرود آيد دلم نخواهد ترسيد، اگر جنگ بر من برپا شود در اين نيز اطمينان خواهم داشت
4. يك چيز از خداوند خواستم و آن را خواهم طلبيد، كه تمام ايام عمرم در خانة خداوند ساكن باشم، تا جمال خداوند را مشاهده كنم، و در محراب او تفكر نمايم
5. زيرا كه در روز بلا من را در سايبان خود نهفته، در پردة خيمة خود من را مخفي خواهد داشت، و من را بر صخره بلند خواهد ساخت
6. و اينك بر ضد دشمنانم كه گرداگردم مي‌باشند، سربلند خواهم شد و قرباني‌هايي با گلبانگ شادي را در خيمة او خواهم گذرانيد، و براي خداوند سرود و تسبيح خواهم خواند
7. اي خداوند چون به آواز خود مي‌خوانم من را بشنو و رحمت فرموده من را مستجاب فرما
8. دل من از جانب تو مي‌گويد جمال من را بطلبيد، بلي جمال تو را اي خداوند خواهم طلبيد
9. جمال خود را از من مپوشان، و بندة خود را در خشم برمگردان، تو مددكار من بوده‌اي، اي خد.اي نجاتم من را رد مكن و ترك منما
10. چون پدر و مادرم من را ترك كنند، آنگاه خداوند من را برمي‌دارد
11. اي خداوند طريق خود را به من بياموز، و به سبب (ضديت با) دشمنانم من را به راه راست هدايت فرما
12. من را به خواهش خصمانم مسپار، زيرا كه شهود باطل و دمندگان ظلم بر من برخاسته‌اند
13. اگر ايمان نداشتم كه احسان خداوند را، در زمين زندگان ببينم
14. براي خداوند منتظر باش و قوي شو، او دلت را تقويت خواهد داد، بلي منتظر خداوند باش

فصل 28 ^^

مزمور بيست و هشتم
1. مزمور داويد، اي خداوند نزد تو فرياد برمي‌آورم، اي صخرة من نسبت به من خاموش مباش، مبادا اگر از من خاموش باشي، مثل آناني باشم كه به حفره فرو مي‌روند
2. آواز تضرع من را بشنو چون نزد تو استغاثه مي‌كنم، و دست خود را به محراب قدس تو برمي‌افرازم
3. من را با شريران و بدكاران مَكِش، كه با همسايگان خود سخن صلح‌آميز مي‌گويند و آزار در دل ايشان است
4. آن‌ها را به حسب كردار ايشان و موافق اعمال زشت ايشان بده، آن‌ها را مطابق عمل دست ايشان عقوبت بده، رفتار ايشان را به خود آنها برگردان
5. چون كه در اعمال خداوند و صنعت دست وي تفكر نمي‌كنند، ايشان را منهدم خواهد ساخت و بنا نخواهد نمود
6. خداوند متبارك باد، زيرا كه آواز تضرّع من را شنيده است
7. خداوند قوت من و محافظ من است، دلم بر او توكل داشت و مدد يافته‌ام، پس دل من به وجد آمده است، و به سرود خود او را حمد خواهم گفت
8. خداوند قوت ايشان است، و براي ماشيح خود قلعة نجات‌دهنده است
9. قوم خود را نجات بده و ميراث خود را مبارك فرما، ايشان را هدايت كن و برافراز تا به ابد

فصل 29 ^^

مزمور بيست و نهم
1. مزمور داويد، اي فرزندان قدرتمندان خداوند را توصيف كنيد، جلال و قدرت را براي خداوند توصيف نماييد
2. خداوند را به جلال اسم او تمجيد نماييد، خداوند را در شكوه قدوسيت سجده كنيد
3. آواز (رعد) خداوند فوق آب‌هاست، خد.اي صاحب جلال رعد مي‌سازد، (خروش) خداوند بالاي آب‌هاي بسيار است
4. آواز خداوند با قوت است، آواز خداوند با جلال است
5. آواز خداوند سرو‌هاي آزاد را مي‌شكند، خداوند سروهاي بلند لبنان را مي‌شكند
6. آن‌ها را مثل گوساله جهانيد، لِوانُن و سيريون را مثل بچة گاو وحشي
7. آواز خداوند زبانه‌هاي آتش را (در آسمان) مي‌شكافد
8. آواز خداوند صحرا را متزلزل مي‌سازد، خداوند صحراي قادُش را متزلزل مي‌سازد
9. آواز خداوند غزال‌ها را به درد زه مي‌اندازد، و جنگل را بي‌برگ مي‌گرداند، و در محراب او جميعاً جلال (او) را ذكر مي‌كنند
10. خداوند (در زمان) طوفان (بر كرسي قضاوت) جلوس نمود، خداوند كه پادشاه است تا به ابد جلوس مي‌نمايد
11. خداوند قوم خود را قوت خواهد بخشيد، خداوند قوم خود را به سلامتي مبارك خواهد نمود

فصل 30 ^^

مزمور سي‌ام
1. سرود براي افتتاح خانه (خد.ا)، مزمور داويد
2. اي خداوند بزرگواريت را تسبيح مي‌خوانم زيرا كه من را رهانيدي، و دشمنانم را بر من مفتخر نساختي
3. اي خداوند خد.اي من، نزد تو استغاثه نمودم و من را شفا دادي
4. اي خداوند جانم را از حفره بر آوردي، من را زنده ساختي تا به گور فرو نروم
5. اي مقدسان خداوند او را بسراييد، و با ذكر قدوسيتش او را حمد گوييد
6. زيرا كه غضب او لحظه‌ايست و در رضامندي او زندگاني، شامگاه گريه جاري مي‌شود، صبحگاهان شادي رخ مي‌نمايد
7. و اما من در كاميابي خود گفتم، تا به ابد لغزش نخواهم خورد
8. اي خداوند به رضامندي خود من را بر كوهها استوار قرار دادي، و چون جمال خود را پوشانيدي پريشان شدم
9. اي خداوند نزد تو فرياد برمي‌آورم، و نزد خداوند تضرع مي‌نمايم
10. در خون من چه فايده است چون به حفره فرو مي‌روم، آيا خاك تو را حمد مي‌گويد و راستي تو را با خبر خواهد كرد
11. اي خداوند بشنو و به من كَرَم فرما، اي خداوند مددكار من باش
12. ماتم من را براي من به رقص مبدل ساخته‌اي، پلاس را از من بيرون كرده و كمر من را به شادي بسته‌اي
13. تا جلالم تو را سرود خوانَد و خاموش نشود، اي خداوند خد.اي من تو را تا به ابد حمد خواهم گفت

فصل 31 ^^

مزمور سي و يكم
1. براي سالار مغنيان، مزمور داويد
2. اي خداوند بر تو توكل دارم، پس خجل نشوم تا به ابد، در عدالت خويش من را نجات بده
3. توجه خود را به من فراگير و من را به زودي برهان، برايم صخرة قوي و خانة استوار باش تا من را خلاصي دهي
4. زيرا صخره و قلعة من تو هستي، به خاطر نام خود من را هدايت و رهبري فرما
5. من را از دامي كه برايم پنهان كرده‌اند، بيرون آور زيرا قلعة من تو هستي
6. روح خود را به‌دست تو مي‌سپارم، اي خداوند خد.اي حق تو من را فديه دادي
7. از آناني كه اباطيل دروغ را پيروي مي‌كنند نفرت مي‌كنم، و اما من بر خداوند توكل مي‌دارم
8. به رحمت تو وجد و شادي مي‌كنم، زيرا مشقت من را ديده و جانم را در تنگي‌ها شناخته‌اي
9. من را به دست دشمن اسير نساخته‌اي، پاي‌هاي من را در سعادت استوار گردانيده‌اي
10. اي خداوند بر من رحمت فرما زيرا در تنگي هستم، چشم من از غصه كاهيده شد جانم و جسدم نيز (همچنين)
11. زيرا كه حياتم از غم و سال‌هايم از ناله فاني گرديده است، قوّتم بخاطر گناهم ضعيف و استخوان‌هايم پوسيده شد
12. نزد همة دشمنانم خوار گرديده‌ام، خصوصاً نزد همسايگان خويش، و باعث خوف آشنايان شده‌ام، هر كه من را بيرون ببيند از من مي‌گريزد
13. مثل مرده از خاطر فراموش شده‌ام، و مانند ظرفِ بي‌فايده شده گرديده‌ام
14. زيرا كه بهتان را از بسياري شنيدم، و خوف گرداگرد من مي‌باشد زيرا بر من با هم مشورت مي‌كنند، و در قصد جانم تفكر مي‌نمايند
15. و اما من بر تو اي خداوند توكل مي‌دارم، و گفته‌ام خد.اي من تو هستي
16. وقت‌هاي من در دست تو مي‌باشد، من را از دست دشمنانم و جفا كنندگانم خلاصي ده
17. روي خود را بر بنده‌ات تابان ساز، و من را به رحمت خود نجات بخش
18. اي خداوند خجل نشوم چون كه تو را خوانده‌ام، شريران خجل شوند و در گور خاموش باشند
19. لب‌هاي دروغگو بسته شود، كه به درشتي و تكبر و خواري بر عادلان سخن مي‌گويد
20. چه بسيار است احسان تو كه براي ترسندگانت ذخيره كرده‌اي، و براي متوكلانت پيش بني‌آدم ظاهر ساخته‌اي
21. ايشان را در پردة روي خود از زشتي‌هاي مردم خواهي پوشانيد، ايشان را در خيمه‌اي از عداوت زبانها مخفي خواهي داشت
22. متبارك باد خداوند كه رحمت عجيب خود را، در شهري استوار به من ظاهر كرده است
23. و اما من در حيرت خود گفتم كه از نظر تو منقطع شده‌ام، ليكن چون نزد تو فرياد كردم آواز تضرع من را شنيدي
24. اي جميع مقدسانِ خداوند او را دوست داريد، خداوند درستكاران را محفوظ مي‌دارد، و متكبران را مجازات كثير مي‌دهد
25. قوي باشيد و دل شما راتقويت خواهد داد، اي همگاني كه براي خداوند انتظار مي‌كشيد

فصل 32 ^^

مزمور سي و دوم
1. قصيده داويد، خوشا به حال كسي كه عصيان او آمرزيده شد، و گناه وي مستور گرديد
2. خوشا به حال كسي كه خداوند به وي جرمي در حساب نياورد، و درنيت او حيله‌اي نمي‌باشد
3. هنگامي كه خاموش بودم استخوان‌هايم پوسيده مي‌شد، از نعره‌اي كه تمامي روز مي‌زدم
4. چون كه دست تو روز و شب بر من سنگين مي‌بود، طراوت به خشكي تابستان مبدل گرديد سلاه
5. به گناه خود نزد تو اعتراف كردم و جرم خود را مخفي نداشتم، گفتم عصيان خود را نزد خداوند اقرار مي‌كنم، پس تو گناهم راعفو كردي سلاه
6. از اين رو هر متقي در وقت اجابت نزد تو دعا كند كه، وقتي كه آب‌هاي بسيار به سيلان آيند هرگز بدو نرسند
7. تو ملجاي من هستي من را از تنگي حفظ خواهي كرد، من را به سرودهاي نجات ترنم خواهي نمود سلاه
8. تو را حكمت خواهم آموخت و به راهي كه بايد رفت ارشاد خواهم نمود، و تو را با نظر خود كه با تو است نصيحت خواهم فرمود
9. مثل اسب و قاطر بي‌فهم مباشيد، كه آن‌ها را براي بستن به دهنه و لگام زينت مي‌دهند، تا به تو نزديك نشود
10. غم‌هاي شرير بسيار مي‌باشند، اما هر كه بر خداوند توكل دارد رحمت او را احاطه خواهد كرد
11. اي صالحان در خداوند شادي و وجد كنيد، و اي همة راست‌دلان ترنم نماييد

فصل 33 ^^

مزمور سي و سوم
1. اي صالحان بخاطر خداوند شادي نماييد، زيرا كه تسبيح خواندن راستان را مي‌شايد
2. خداوند را با بربط حمد بگوييد، با عود ده تار او را سرود بخوانيد
3. سرودي تازه براي او بسراييد، نيكو بنوازيد با آهنگ (بلند) تروعا
4. زيرا كلام خداوند مستقيم است و جميع كارهاي او با امانت است
5. عدالت و انصاف رادوست مي‌دارد، جهان از رحمت خداوند پر است
6. به كلام خداوند آسمانها ساخته شدند، و كل امكانات آنها به اراده و امر او (ايجاد شدند)
7. آب‌هاي دريا را مثل توده جمع مي‌كند، و لجه‌ها را در خزانه‌ها ذخيره مي‌نمايد
8. تمامي اهل زمين از خداوند بترسند، جميع سكنة ربع‌ مسكون از او بترسند
9. زيرا كه او گفت و شد، اوامر فرمود و برپا گرديد
10. خداوند مشورت امت‌ها را باطل مي‌كند، تدبيرهاي قبائل راباطل مي‌گرداند
11. مشورت خداوند استوار است تا به ابد، تدابير (مورد) نظر او نسل بعد نسل
12. خوشا به‌حال امتي كه خداوند خد.اي ايشان است، و قومي كه ايشان را براي ميراث خود برگزيده است
13. از آسمان خداوند نظر افكند، و جميع بني‌آدم را نگريست
14. از مقام جلوس خويش نظر مي‌افكند، بر جميع ساكنان جهان
15. او كه دل‌هاي ايشان را جميعاً سرشته است، و اعمال ايشان را درك مي‌نمايد
16. پادشاه به زيادتي لشگر خلاص نخواهد شد، و جبار به بسياري قوت رهايي نخواهد يافت
17. نيروي اسب به جهت استخلاص بيهوده است، و به شدت قوت خود كسي را رهايي نخواهد داد
18. اينك نظر خداوند بر آناني است كه از او مي‌ترسند، بر آناني كه انتظار رحمت او را مي‌كشند
19. تا جان ايشان را از موت رهايي بخشد، و ايشان را در قحط زنده نگاه دارد
20. جان ما منتظر (نجات) خداوند مي‌باشد، او ياري‌گر و حافظ ماست
21. زيرا كه دل ما در او شادي مي‌كند، و در نام قدوس او توكل مي‌داريم
22. اي خداوند رحمت تو بر ما باد، چنان كه به تو اميدوار بوده‌ايم

فصل 34 ^^

مزمور سي و چهارم
1. مزمور داويد وقتي كه منش خود را به‌حضور اَبيمِلِك تغيير داد و از حضور او بيرون رانده شده برفت
2. خداوند را در هر وقت متبارك خواهم گفت، تسبيح او دائماً بر زبان من خواهد بود
3. جان من بخاطر خداوند فخر خواهد كرد، مسكينان شنيده شادي خواهند نمود
4. خداوند را با من تكبير نماييد، نام او را با يكديگر برافرازيم
5. چون خداوند را طلبيدم من را مستجاب فرمود، و من را از جميع ترس‌هايم خلاصي بخشيد
6. به سوي او نظر كردند و منور گرديدند، و رويهاي ايشان خجل نشد
7. اين مسكين فرياد كرد و خداوند او را شنيد، و او را از تمامي تنگي‌هايش رهايي بخشيد
8. فرشتة خداوند گرداگرد ترسندگان او است، اُردو زده ايشان را مي‌رهاند
9. تشخيص دهيد و ببينيد كه خداوند نيكو است، خوشا به حال شخصي كه بدو توكل مي‌دارد
10. اي مقدسان خداوند از او بترسيد، زيرا كه ترسندگان او را هيچ كمي نيست
11. شير‌بچگان بينوا شده، گرسنگي مي‌كشند، و اما طالبان خداوند را از هيچ چيز نيكو كمي نخواهد بود
12. اي فرزندان بياييد من را بشنويد، تا ترس خداوند را به شما تعليم دهم
13. كيست آن شخصي كه آرزومند حيات است، و طول ايام را دوست مي‌دارد تا نيكويي را ببيند
14. زبانت را از بدي نگاه‌دار، و لب‌هايت را از سخنان حيله‌آميز
15. از بدي اجتناب نما و نيكويي بكن، صلح را طلب نما و در پي آن بكوش
16. نظر خداوند بسوي صالحان است، و توجه وي به سوي فرياد ايشان
17. روي خداوند به سوي بدكاران است، تا ذكر ايشان را از زمين منقطع سازد
18. چون (صالحان) فرياد برآوردند خداوند ايشان را شنيد، و ايشان را از همة تنگي‌هاي ايشان رهايي بخشيد
19. خداوند نزديك شكسته دلان است، روح كوفتگان را نجات خواهد داد
20. بديهايي (كه بر) مرد صالح (حادث مي‌شود) بسيار است، اما خداوند او را از همة آنها خواهد رهانيد
21. همة استخوان‌هاي ايشان را نگاه مي‌دارد، كه يكي از آنها شكسته نخواهد شد
22. شرير را شرارت هلاك خواهد كرد، و از دشمنان مرد صالح مواخذه خواهد شد
23. خداوند جان بندگان خود را فديه خواهد داد، و از آناني كه بر وي توكل دارند مواخذه نخواهد شد

فصل 35 ^^

مزمور سي و پنجم
1. مزمور داويد، اي خداوند با خصمان من مخاصمه نما، و جنگ كن با آناني كه با من جنگ مي‌كنند
2. سپر و محافظ را بگير، و به ياري من برخيز
3. و نيزه را بيرون آور و راه را پيش روي جفاكنندگانم ببند، و به جان من بگو من نجات تو هستم
4. خجل و رسوا شوند آناني كه قصد جان من دارند، و آناني كه بد انديش من هستند به قهقرا رفته و خجل شوند
5. مثل كاه در مقابل باد باشند، و فرشتة خداوند ايشان را از خود براند
6. راه ايشان تاريك و لغزنده باد، و فرشتة خداوند ايشان را از خود براند
7. زيرا دام خود را براي من بي‌سبب در حفره‌اي پنهان كردند، كه آن را براي جان من بي‌جهت كنده بودند
8. هلاكت ناگهاني بدو برسد، و دامي كه پنهان كرد خودش را بگيرد، و در آن به هلاكت گرفتار گردد
9. و اما جان من در خداوند شادي خواهد كرد، و در نجات او ترنم خواهد نمود
10. همة استخوان‌هايم مي‌گويند اي خداوند كيست مانند تو، كه مسكين را از شخص قوي‌تر از او مي‌رهاند، و مسكين و فقير را از تاراج كنندة وي
11. كينه‌توزان برخاسته‌اند، چيزهايي را كه نمي‌دانستم از من مي‌پرسند
12. به عوض نيكويي بدي به من مي‌كنند جان من را بي‌كس گردانيده‌اند
13. و اما من چون ايشان بيمار بودند پلاس مي‌پوشيدم، جان خود را به روزه مي‌رنجانيدم، و دعايم به سينه‌ام برمي‌گشت
14. مثل آنكه او دوست و برادرم بود، سرگردان مي‌رفتم، چون كسي كه براي مادرش ماتم گيرد از حزن خم مي‌شدم
15. ولي چون افتادم شادي كنان جمع شدند، آن فرومايگان بر من جمع شدند، و كساني كه نشناخته بودم من را دريدند و ساكت نشدند
16. مثل بدكاراني كه براي لقمه نان مسخرگي مي‌كنند، دندانهاي خود را بر من مي‌فشارند
17. اي خداوند تا به كي نظر خواهي كرد، جان من را از خرابي‌هاي ايشان برهان و يگانة‌ من را از شيربچه‌گان
18. و تو را در جماعت بزرگ حمد خواهم گفت، تو را در ميان قوم عظيم تسبيح خواهم خواند
19. تا آناني كه بي‌سبب دشمن من هستند بر من فخر نكنند، و آناني كه بر من بي‌سبب بغض مي‌نمايند چشمك نزنند
20. زيرا از صلح سخن نمي‌گويند، و بر آناني كه در زمين آرامند سخنان حيله‌آميز را تفكر مي‌كنند
21. و دهان خود را بر من باز كرده، مي‌گويند هه هَه چشم ما ديده است
22. اي خداوند تو آن را ديده‌اي پس سكوت نفرما، اي خداوند از من دور مباش
23. خويشتن را برانگيز و براي داد من بيدار شو، اي خد.اي من و خداوند من براي دعوي من
24. اي خداوند خد.ايم من را موافق عدل خود داد بده، مبادا برمن شادي نمايند
25. تا در دل خود نگويند اينك مراد ما، تا نگويند او را بلعيده‌ايم
26. و آناني كه در بدي من شادند با هم خجل و شرمنده شوند، و آناني كه بر من تكبر مي‌كنند به خجلت و رسوايي مشهور شوند
27. آناني كه خواهان حق من هستند ترنم و شادي نمايند، و دائما گويند خداوند بزرگ است كه به سلامتي بندة خود رغبت دارد
28. و زبانم عدالت تو را بيان خواهد كرد، و تسبيح تو را تمامي روز

فصل 36 ^^

مزمور سي و ششم
1. براي سالار مغنيان مزمور داويد بندة‌ خد.اوند
2. در قلبم مي‌انديشم كه گناه به ظلم مي‌گويد كه ترس خداوند مد نظر او نباشد
3. زيرا خويشتن را در نظر خود تملق مي‌گويد، تا گناهش ظاهر نشود ومكروه نگردد
4. سخنان زبانش شرارت و حيله است، از دانشمندي و نيكوكاري دست برداشته است
5. شرارت را بر بستر خود تفكر مي‌كند، خود را به راه ناپسند رهرو كرده از بدي نفرت ندارد
6. اي خداوند رحمت تو در آسمان‌هاست، و امانت تو تا افلاك
7. عدالت تو مثل كوه‌هاي خد.است و احكام تو لجة عظيم، اي خداوند انسان و بهائم را نجات مي‌دهي
8. اي خدا رحمت تو چه ارجمند است، بني‌آدم زير ساية بال‌هاي تو پناه مي‌برند
9. از فراواني خانة‌ تو سيراب مي‌شوند، از نهر خوشي‌هاي خود ايشان را مي‌نوشاني
10. زيراكه نزد تو چشمة حيات است، و در نور تو روشنايي را خواهيم ديد
11. رحمت خود را براي عارفان خود مستدام فرما، و عدالت خود را براي راست‌دلان
12. پاي تكبر بر من نيايد، و دست شريران من را گريزان نسازد
13. در آنجا بدكرداران افتاده‌اند، ايشان انداخته شده‌اند و نمي‌توانند برخاست

فصل 37 ^^

مزمور سي و هفتم
1. مزمور داويد، به سبب شريران خويشتن را مشوش مساز، و بر فتنه‌انگيزان حسد مبر
2. زيرا كه مثل علف به زودي بريده مي‌شوند، و مثل سبزه پژمرده خواهند شد
3. بر خداوند توكل نما و نيكويي بكن، در زمين ساكن باش و از امانت پرورده شو
4. و از خداوند تمتع ببر، پس مسئلت دل تو را به تو خواهد داد
5. طريق خود را به خداوند بسپار، و بر وي توكل كن كه آن را انجام خواهد داد
6. و عدالت تو را مثل نور بيرون خواهد آورد، و انصاف تو را مانند ظُهر
7. نزد خداوند خاموش شو و منتظر او بمان، و از (مشاهده) شخص به‌ظاهر موفق و مرد حيله‌گر (كه موفق است) خود را مشَوش مساز
8. از غضب بركنار شو و خشم را ترك كن، خود را مشوش مساز كه البته باعث گناه خواهد شد
9. زيرا كه شريران منقطع خواهند شد، و اما منتظران خداوند وارث زمين خواهند بود
10. هان بعد از اندك زماني شرير نخواهد بود، او را جستجو خواهي كرد و نخواهد بود
11. و اما حليمان وارث زمين خواهند شد، و از فراواني سلامتي خوشنود خواهند گرديد
12. شرير بر مرد عادل تعرض مي‌كند، و دندان‌هاي خود را بر او مي‌افشرد
13. خداوند بر او خواهد خنديد، زيرا مي‌بيند كه روز او مي‌آيد
14. شريران شمشير را برهنه كرده و كمان را كشيده‌اند، تا مسكين و فقير را بيندازند، و راست روان را مقتول سازند
15. شمشير ايشان به دل خود ايشان فرو خواهد رفت، كمانهاي ايشان شكسته خواهد شد
16. نعمتِ اندكِ يك مرد صالح بهتر است، از اندوخته‌هاي شريران كثير
17. زيرا كه بازوهاي شريران شكسته خواهد شد، و اما صالحان را خداوند تأييد مي‌كند
18. خداوند روزهاي كاملان را مي‌داند، و ميراث ايشان خواهد بود تا به ابد
19. در زمان بلا خجل نخواهند شد، و در ايام قحط سير خواهند بود
20. زيرا شريران هلاك مي‌شوند، و دشمنان خداوند مثل خرمي مرتع‌ها فاني خواهند شد، آري مثل دود فاني خواهند گرديد
21. شرير قرض مي‌گيرد و وفا نمي‌كند، و اما صالح رحيم و بخشنده است
22. زيرا آناني كه از وي بركت يابند وارث زمين گردند، و اما آناني كه لعنت شده‌اند منقطع خواهند شد
23. خداوند قدم‌هاي انسان را مستحكم مي‌سازد، و به طريق او رغبت دارد
24. اگرچه بيفتد افكنده نخواهد شد، زيرا خداوند دستش را مي‌گيرد
25. من جوان بودم و حالا پير هستم، و مرد صالح را هرگز متروك نديده‌ام، و نه نسلش را كه گداي نان بشوند
26. تمامي ايام مهربان است و قرض دهنده، و ذريّت او مبارك خواهند بود
27. از بدي بر كنار شو و نيكويي بكن، پس (در آرامش) ساكن خواهي بود تا ابد
28. زيرا خداوند انصاف را دوست مي‌دارد و متقيان خود را ترك نخواهد فرمود، ايشان محفوظ خواهندبود تا ابد، و اما نسل شرير منقطع خواهد شد
29. صالحان وارث زمين خواهند بود، و در آن تا ابد سكونت خواهند نمود
30. دهان صالح حكمت را بيان مي‌كند، و زبان او انصاف را ذكر مي‌نمايد
31. شريعت خد.اي وي در دل اوست، پس قدم‌هايش نخواهد لغزيد
32. شرير براي صالح كمين مي‌كند، و قصد قتل وي مي‌كند
33. خداوند او را در دستش ترك نخواهد كرد، و چون به داوري آيد او را (در مقابل شرير) محكوم نخواهد كرد
34. منتظر خداوند باش و طريق او را نگاه‌دار، تا تو را به وراثت زمين برافرازد، چون شريران متقطع شوند آن را خواهي ديد
35. شرير را ديدم كه ظلم پيشه بود، و مثل درخت بومي سبز (ريشه) خود را به هر سو مي‌كشيد
36. اما گذشت و اينك نيست گرديد، و او را جستجو كردم و يافت نشد
37. مرد كامل را ملاحظه كن و مرد راست را ببين، زيرا كه عاقبت آن مرد سلامتي است
38. اما خطاكاران همه هلاك خواهند گرديد، و عاقبت شريران منقطع خواهد شد
39. و نجات صالحان از خداوند است، و در وقت تنگي او قلعة ايشان خواهد بود
40. و خداوند ايشان را ياري كرده، نجات خواهد داد، ايشان را از شريران خلاص كرده خواهد رهانيد، زيرا بر او توكل دارند

فصل 38 ^^

مزمور سي و هشتم
1. مزمور داويد براي تذكر
2. اي خداوند من را در غضب خود توبيخ منما، و در خشم خويش تاديبم مفرما
3. زيرا كه تيرهاي تو در من فرو رفته، و دست تو بر من فرود آمده است
4. در جسم من به سبب غضب تو صحتي نيست، و در استخوان‌هايم به سبب خطاي خودم سلامتي ني
5. زيرا گناهانم از سرم گذشته است، مثل بارگران از طاقتم سنگين‌تر شده
6. جراحات من متعفن و له شده است، به سبب حماقت من
7. بخود مي‌پيچيم و بي نهايت خميده شده‌ام، تمامي روز مكدّر هستم
8. زيرا كمر من از سوزش پر شده است، و در جسم من صحتي نيست
9. من بي‌حس و بي‌نهايت كوفته شده‌ام، و از فغان دل خود نعره مي‌زنم
10. اي خداوند تمامي آرزوي من مدّنظر تو است، و ناله‌هاي من از تو مخفي نمي‌باشد
11. دل من مي‌طپد و قوّتم از من رفته است، و نور چشمانم نيز با من نيست
12. دوستان و رفيقانم از بلاي من به كناري مي‌ايستند، و خويشان من دور ايستاده‌اند
13. آناني‌كه قصد جانم دارند دام مي‌گسترند، و بد انديشانم سخنان فتنه‌انگيز مي‌گويند، و تمام روز حيله را تفكر مي‌كنند
14. و اما من مثل كري نمي‌شنوم، و مانند گنگم كه دهان خود را باز نكند
15. و مثل كسي گرديده‌ام كه نمي‌شنود، و كسي كه بر زبانش حرفي نباشد
16. زيرا كه اي خداوند انتظار تو را مي‌كشم، تو اي خداوند خد.ايم جواب خواهي داد
17. چونكه گفته‌ام مبادا بر من شادي نمايند، و چون پايم بلغزد بر من تكبر كنند
18. زيرا كه من مستعد لغزش مي‌باشم، و درد من هميشه پيش روي من است
19. زيرا گناه خود را اعلام مي‌نمايم، و بخاطر خطاي خود نگران هستم
20. اما دشمنانم زنده و زورآوراند، و آناني كه بي‌سبب بر من بغض مي‌نمايند بسياراند
21. و آناني كه به عوض نيكي به من بدي مي‌رسانند، بر من دشمني مي‌ورزند زيرا نيكويي را پيروي مي‌كنم
22. اي خداوند من را ترك منما، اي خد.اي من از من دور مباش
23. و براي ياري من تعجيل فرما اي خد.اوندي كه نجات من هستي

فصل 39 ^^

مزمور سي و نهم
1. براي يِدوتون سالار مغنيان، مزمور داويد
2. گفتم راه‌هاي خود را حفظ خواهم كرد تا به زبانم خطا نورزم،‌ دهان خود را به لجام نگاه خواهم داشت مادامي كه شرير پيش من است
3. من گنگ بودم و خاموش و از (بيان) نيكويي نيز سكوت كردم، و درد من به‌حركت آمد
4. دلم در اندرونم گرم شد، چون تفكر مي‌كردم آتش (در دلم) افروخته گرديد، پس به زبان خود سخن گفتم
5. اي خداوند اجل من را بر من معلوم ساز، و مقدار ايام من را كه چيست، تا بفهمم چقدر فاني هستم
6. اينك روزهايم را مثل يك وجب ساخته‌اي، و زندگاني‌ام در نظر تو هيچ است، يقيناً آدمي بطالت محض قرار داده شد سلاه
7. اينك انسان در خيال رفتار مي‌كند، و براي باطل مضطرب مي‌گردد، ذخيره مي‌كند و نمي‌داند كيست كه از آن تمتّع خواهد برد
8. و حالا اي خداوند براي چه منتظر باشم، اميد من بر تو مي‌باشد
9. من را از همة گناهانم برهان، من را نزد جاهلان ناچيز مگردان
10. من گنگ بودم و زبان خود را باز نكردم، زيرا كه تو اين‌را خواستي
11. بلاي خود را از من بردار، زيرا كه از قدرت دست تو من تلف مي‌شوم
12. چون انسان را به سبب گناهش مكافات مي‌كني، نفايس او را مثل بيد مي‌گدازي، يقيناً هر انسان بطالت محض است سلاه
13. اي خداوند دعاي من را بشنو و به فريادم گوش بده و از (مشاهده) اشك‌هايم ساكت مباش زيرا كه من غريب هستم در نزد تو، و ساكن هستم مثل جميع پدران خود
14. روي (خشم) خود را از من بگردان تا تقويت شوم، قبل از آنكه رحلت كنم و ناياب گردم

فصل 40 ^^

مزمور چهلم
1. براي سالار مغنيان، مزمور داويد
2. انتظار بسيار براي خداوند كشيده‌ام، و به من مايل شده فرياد من را شنيد
3. و من را از چاه هلاكت برآورد و از باتلاق، و پاي‌هايم را بر صخره گذاشته قدم‌هايم را مستحكم گردانيد
4. و سرودي تازه در دهانم گذارد يعني حمد خد.اي ما را، بسياري چون اين را بينند ترسان شده بر خداوند توكل خواهند كرد
5. خوشا به حال كسي كه بر خداوند توكل دارد، و به متكبران ظالم و منحرفين به كذب مايل نشود
6. اي خداوند خد.اي ما چه بسيار است كارهاي عجيب كه تو كرده‌اي، و تدبيرهايي كه براي ما نموده‌اي، در نزد تو آنها را نتوان ارزش نهاد اگر آنها را تقرير و بيان بكنم، از حد شمار بيرون است
7. در قرباني و هديه رغبت نداشتي، اما گوش‌هاي من را (براي شنيدن و پذيرفتن اوامرت) باز كردي، قرباني سوختني و قرباني گناه را نخواستي
8. آنگاه گفتم اينك مي‌آيم (كه آنچه را كه) در طومار كتاب دربارة من نوشته شده است (بجا آورم)
9. در به جا آوردن ارادة‌ تو اي خد.اي من رغبت مي‌دارم، و شريعت تو در اندرون دل من است
10. در جماعت بزرگ به عدالت بشارت داده‌ام، اينك لب‌هاي خود را باز نخواهم داشت، و تو اي خداوند مي‌داني
11. عدالت تو را در دل خود مخفي نداشته‌ام، امانت و نجات تو را بيان كرده‌ام. رحمت و راستي تو را از جماعت بزرگ پنهان نكرده‌ام
12. پس تو اي خداوند لطف خود را از من باز مدار، رحمت و راستي تو دائماً من را محافظت كند
13. زيرا كه بلاياي بيشمار من را احاطه مي‌كنند، گناهانم دور من را گرفته‌اند به حدي كه نمي‌توانم ديد، از مو‌هاي سر من زيادتراند، و دل من من‌را ترك كرده است
14. اي خداوند مرحمت فرموده من را نجات بده، اي خداوند به ياري من تعجيل فرما
15. آناني كه قصد هلاكت جان من دارند، جميعاً خجل و شرمنده شوند، و آناني كه در بدي من رغبت دارند، به عقب برگردانيده و رسوا گردند
16. آنانيكه بر من هَه هَه مي‌گويند، به سبب خجالت خويش حيران شوند
17. و اما جميع طالبان تو در تو وجد و شادي نمايند، و آناني كه نجات تو را دوست دارند، دائماً گويند كه خداوند بزرگ است
18. و اما من مسكين و فقير هستم، و خداوند (اين را) دربارة من در نظر مي‌آورد، تو مدد دهنده و نجات دهندة من هستي، اي خد.اي من تاخير مفرما